تحلیل روز ولنتاین و تعارضات آن با فقه اسلامی
محورهای موضوعی : فقه و حقوق اسلامیهادی آبان گاه ازگمی 1 * , میلاد رمضانیان 2 , عرفان یوسفی قلعه رودخانی 3 , آرین دولتی 4
1 - استاد یار گروه الهیات، پردیس بنت الهدی صدر فرهنگیان ،گیلان، ایران
2 - دانشجوی کارشناسی آموزش الهیات ، پردیس امام علی (ع) فرهنگیان ، گیلان ،ایران
3 - دانشجوی کارشناسی آموزش الهیات ،پردیس امام علی(ع) فرهنگیان ، گیلان ، ایران.
4 - دانشجوی کارشناسی آموزش الهیات ، پردیس امام علی (ع) فرهنگیان ، گیلان ، ایران
کلید واژه: ولنتاین , سبک زندگی , فرهنگ غربی , اسلام ,
چکیده مقاله :
اسلام اساسا دین رحمت مهربانی و شادی است . احادیث، روایات و سیره معصومین (ع) همواره بر پایه مدارا و احترام و افکار و روشنگری بوده است ، لکن با هر نوع شادی و اساسا با شادی و شاد زیستی نادرست و ناصواب مخالف است. چرا که آن را تماما به ضرر انسان و انسانیت دانسته و سبب گمراهی آدمی می داند. آنچه در این سال ها بیشتر جلوه میکند ، تاثیر پذیری از افکار ناصواب و شاد بودن به هر طریق است ، چیزی که نه عرف و نه عقل سلیم و نه شرع و نه اخلاق می پذیرد. در این میان تاثیر پذیرفتن از فرهنگ بیگانه در عین عدم آگاهی به آنچه که کنه و واقعیت آن فرهنگ نهفته است سبب شده است که بعضا بشر آنچه را که باید از آن لذت ببرد و شادی ماندگار برای خود رقم بزند را انتخاب نکند. در این جستار تلاش شده تا معایب و خطرات این مسئله واکاوی شده و راهکار های برون رفت از این مسئله نمایان گردد. روز ولنتاین یا روز عشاق که بسیاری آن را افسانه ای بیش نمی دانند در روز چهارده فوریه هرسال در برخی کشور های جهان جشن گرفته می شود و در این سال ها در کشور ما نیز جایگزین فرهنگ های اصیل ما شده و برخی از مردم این روز را جشن گرفته و به خرید و دادن هدیه می پردازند.
Islam is essentially a religion of mercy, kindness, and joy. The hadiths, narrations, and the conduct of the Infallibles (peace be upon them) have always been based on tolerance, respect, thought, and enlightenment. However, Islam opposes any form of false or improper joy and lifestyle, considering it entirely harmful to human beings and humanity, and a cause of misguidance.In recent years, what has become more prominent is the influence of misguided ideas and the pursuit of happiness by any means—something that neither tradition, nor sound reason, nor religion, nor morality accepts.Meanwhile, being influenced by foreign cultures without awareness of their essence and reality has led humanity, at times, to neglect choosing what could bring true enjoyment and lasting happiness. This essay seeks to examine the disadvantages and dangers of this issue and to present solutions for overcoming it.Valentine’s Day, or the Day of Lovers—which many regard as nothing more than a legend—is celebrated annually on February 14 in some countries around the world. In recent years, it has also replaced our authentic cultural traditions, as some people in our country celebrate this day by purchasing and exchanging gifts.
1. Askari, Manzari Toukoli, & Zeyn al-Dini Meymand. (2020/1399 SH). Structural Relations of Islamic Lifestyle and Academic Success. Applied Issues of Islamic Education, Scientific-Research Quarterly. [In Persian]
2. Chitsaz Qummi, Mohammad Javad. (2004/1383 SH). Generational Gap in Iran: Myth or Reality (pp. 21–43). Tehran: Jihad Daneshgahi Publications. [In Persian]
3. Chitsaz Qummi, Mohammad Javad. (2007/1386 SH). Recognition of the Concepts of Generation and Generational Gap. Youth Research: Culture and Society, 1(1). [In Persian]
4. Damghani, Mahmoud. (1987/1366 SH). Rawdat al-Wa‘izin. Tehran: Ney Publishing. [In Persian]
5. Fattal Nishaburi, Muhammad ibn Hasan. (1423 AH). Rawdat al-Wa‘izin wa Basirat al-Mutta‘izin. Publisher: Dalil Ma. [In Persian]
6. Giddens, Anthony. (2003/1382 SH). Modernity and Self-Identity: Society and Personal Identity in the New Age (Trans. Naser Movaqqian). Tehran: Ney Publishing.
7. Ibn Babawayh Qummi, Muhammad ibn Ali. (1395 AH). Kamal al-Din wa Tamam al-Ni‘mah (2nd ed.). Tehran: Dar al-Kutub al-Islamiyyah.
8. Ibn Majah, Abu ‘Abd Allah. (1418 AH). Al-Sunan. Beirut: Dar al-Jil.
9. Ibn Shuba Harani, Hasan ibn Ali. (1363 SH/1404 AH). Tuhaf al-‘Uqul (2nd ed.). Qom.
10. Jenkins, Richard. (2002/1381 SH). Social Identity (Trans. Toraj Yarahmadi). Tehran: Shirazeh Publishing.
11. Kalantari, Abdolhossein, et al. (2009/1388 SH). Religious Identity and Youth. Cultural Research Quarterly, 6, 125–141. [In Persian]
12. Khaniki, Hadi. (2004/1383 SH). Identity in Iran: Political, Social, Cultural, and Literary Approaches to Identity and Crisis in Iran. Tehran: Jihad Daneshgahi, Institute for Humanities and Social Sciences. [In Persian]
13. Kulayni, Muhammad ibn Ya‘qub. (1984/1363 SH). Al-Kafi (Vol. 2). Tehran: Dar al-Kutub al-Islamiyyah.
14. Movahed, Abbasi, & Akbarzadeh. (2020/1399 SH). Predicting Family Efficiency through Dimensions of Islamic Lifestyle among Teachers in Qaen. Islam and Social Studies, 8(20), 191–221. [In Persian]
15. Nahj al-Balagha.
16. Qur’an.
17. Qummi, Abbas. (1344 AH). Safinat al-Bihar wa Madinat al-Hikam wa al-Athar. Tehran: Dar al-Aswah. [In Persian]
18. Saberi Yazd, Alireza, & Ansari Mahallati, Mohammad Reza. (1996/1375 SH). Al-Hikam al-Zahira (2nd ed., trans. Ansari). Qom: Islamic Propagation Organization Publishing Center. [In Persian]
19. Tamimi Amadi, ‘Abd al-Wahid ibn Muhammad. (1366 SH). Tasneef Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim (1st ed.). Qom, Iran. [In Persian]
20. Tirmidhi, Abu ‘Isa. (1419 AH). Al-Sunan. Cairo: Dar al-Hadith.